Het verhaal van Lotje: Afgelopen zomer zijn we op vakantie geweest in Kreta – Chersonissos. Al vanaf de eerste dag had onze zoon Ruben vriendschap gesloten met een klein zwart katje dat in een struik bij een muurtje aan het strand woonde. In het begin zag ze er slecht uit. Ondervoed en een ontstoken oogje. Nog diezelfde dag hebben we oogzalf gehaald bij een apotheek en het leek wat te verbeteren na een aantal dagen. We hadden in de supermarkt een aantal pakken Whiskas gehaald zodat we het katje regelmatig konden voeden. Ruben ging minstens 3 keer per dag wat eten brengen en het water verversen want omdat het vrij warm was, had ze veel dorst. Op een bepaald moment had Ruben het katje “Lotje” genoemd en na een aantal keren, had ze al door dat het haar naam was. Als hij “lotje” riep, kwam ze op hem af. Met dat de dagen vorderden, zagen we dat het katje zich steeds beter voelde en dat ze dikker begon te worden. Op een bepaald moment, 5 dagen voordat we terug naar huis zouden gaan, hebben mijn vrouw en ik eens besproken wat er met Lotje zou gebeuren als wij weg zijn. Waarschijnlijk zou ze geen vers eten en water meer krijgen en zou haar gezondheid snel achteruit gaan. Ook het oogje had verzorging nodig. Dus hebben we besloten om Lotje mee te nemen naar België. Via het internet heb ik de site gevonden van Mirtos Animal Project en zij hebben ons zeer goed geholpen. We hebben het adres gekregen van een dierenwinkel in het centrum van het dorpje. Daar konden we alles regelen voor de inentingen /paspoort en reismandje. Diezelfde dag nog zijn we naar de “Pet Planet” geweest waar we een mandje hebben kunnen kopen en waar we tegelijkertijd een afspraak konden maken met een dierenarts die in de winkel zou komen. Perfect dus want als je met het vliegtuig op vakantie gaat, ben je niet zo mobiel. De volgende dag hebben we Lotje kunnen vangen en hebben we ze naar de dierenwinkel gebracht. Daar heeft de dierenarts haar alle nodige inentingen gegeven, een chip in haar nek gestoken en een paspoort gemaakt. Tevens heeft hij wat oogzalf meegegeven. Toen zaten we nog met een probleem: het was donderdag maar wij vertrokken pas op zondag. Moesten we Lotje terug vrijlaten met het risico dat haar iets zou overkomen of dat we haar niet konden pakken voordat we vertrokken? Maar toen vertelde de eigenaar van de Pet Planet dat we Lotje zolang daar mochten laten. Een prachtige oplossing! Die dagen is Lotje heel goed verzorgd. Haar oogjes kregen regelmatig een behandeling, ze heeft anti-vlooien middel en anti-wormen middel gehad. Zondag, de dag van ons vertrek, zijn we lotje komen halen om haar mee te nemen naar huis. Ze was wel wat angstig vanwege de drukte en het verkeer in het centrum. In het hotel mochten we haar in een afgezonderde ruimte laten omdat we nog een paar uur moesten wachten. Op de luchthaven, bij het inchecken, hadden we op de drukte na, weinig problemen. Alle papieren waren in orde. Op het vliegtuig vond ze het niet zo fijn vanwege het lawaai maar eens dat het vliegtuig op hoogte was, heeft ze de kip van onze maaltijd volledig verorberd. Eens geland, ging alles goed. We moesten nog met de auto naar huis en toen is ze in slaap gevallen op de buik van mijn vrouw. Ze was volledig uitgeput. Eens thuis kon ze kennis maken met Guido, Bruce en de “kleine kat”: onze andere katten. De eerste dagen was het een beetje zoeken en snuffelen maar uiteindelijk is alles goed gegaan. Nu zijn ze beste vriendjes. De eerste week na thuiskomst heeft ze van onze dierenarts een uitgebreide antibiotica behandeling gekregen, nog een anti-wormen behandeling en een behandeling met sterkere oogzalf. Nu is ze volledig gezond alleen heeft ze wat littekenweefsel op haar oog. Toch ziet ze alles perfect. We vragen ons iedere dag af wat er van Lotje gekomen zou zijn als we haar niet hadden meegenomen…. Graag willen wij via dit berichtje de “Pet Shop” in Chersonissos en de medewerkers van het Mirtos project bedanken. Dankzij jullie hebben wij er een prachtig huisdier bij !!! Groeten, Vincent, Cindy en Ruben (en Lotje)

Hector is thuis! Dat mocht ook eindelijk wel. Dat beestje heeft veel meegemaakt en wij geven hem een heerlijke laatste bestemming van zijn hele leven. En gelukkig is die nog lang! Hij werd hier gebracht op zondag 2 augustus door zijn gastgezin: Margreet en Jelle Scheeringa. Dat verliep erg goed. Zijn beste maatje Eric (de hond van Margreet en Jelle) was ook mee. Ook kwamen de twee honden onze buurhond Noa weer tegen. Die hebben ze al eerder ontmoet bij onze eerste ontmoeting met Hector in Koekange. Die hadden we toen meegenomen vanuit Lelystad om te kijken of dat klikte tussen Hector en Noa. Want de buurhonden spelen ook altijd in onze tuin. Nou Noa en Hector zijn inmiddels de grootste vrienden en onafscheidelijk van elkaar. De eerste dag zijn we lekker naar een groot bos geweest. Twee uur doorgelopen, Hector had nog energie over, maar Noa (die niet veel gewend is, was bek af! Maar toen we eenmaal thuis waren zocht Hector zijn mand en heerlijke bot weer op en viel bij de eerste kauw al in slaap. Gelukkig ging de nacht ook vlekkeloos! We hebben niks gehoord of gezien. Hij had zachtjes de radio aan bij zijn mand, hij lag lekker in de woonkamer met de gangdeur open en we hadden zelfs het ganglichtje aangelaten. Ongeloofelijk, het is net of het ons kind is. Ooka l weten wij nog echt niet hoe wij een kind moeten opvoeden zal dit voor ons als jong koppel een leuk beginnetje zijn. Gaat wel snel hoor, eigenlijk is het nu al een puber met zijn 1 jaar! En zo gedraagt hij zich ook. Maar luisteren gaat steeds beter. We oefenen langzamerhand met commando s. Hij mag eerst goed wennen van ons. Nou dat gebeurt ook goed want ik word al onder gelikt als zijn eten klaar is. Met andere woorden dank je wel Filja voor het eten! Het is een kanjer van een hond en we zijn iedereen dankbaar dat we dit beestje een mooi thuis kunnen bieden. Liefs Filja en Eric

Na 3 jaar geen poezen en weer op vakantie in Kreta geweest, wisten we het zeker. Als er en nieuwe poes zou komen zou het een Griekse worden. In contact gekomen met Mirtos en zo gezegd zo gezocht. En dus gingen we zoeken bij baasje gezocht. Fleur was haar naam en zij zou het worden. Rood en een poesje en dat was wat wij wilden. Maar helaas het ging niet door en des te groter was de teleurstelling. Maar er was nog een poesje, Binny. Geen foto op de site maar wel uitvoerig beschreven. Toch maar even wachten op de foto. Toen we die zagen waren we verkocht en Binny kwam naar Nederland,bij ons wonen. Ze had wat diaree maar dat gaf niks,dat gaat ook wel weer over. Ophalen in Maastricht (Dat was18 September 2008) Maar toen ze uit die reistas kwam... Zo klein dat ze was,amper 8 weken. Wit en een paar vlekjes maar zo mager. De diaree bleef aanhouden en ze is door de dierenarts getest op Giardia en dat bleek het niet te zijn. Gewoon zwakke darmen,en met wat aangepast voedsel gaat het nu prima! We hebben haar wel een andere naam gegeven en ze heet nu Vandi. Inmiddels is het en hele mooie witte poes geworden en is ze nu alweer een jaar. Ze heeft een zeer hoog knuffelgehalte en is echt wel anders als andere poezen. Sinds kort gaan we ook met haar wandelen en dat vind ze geweldig. Wij zijn super blij met haar. Maar ook met Mirtos. Heel erg bedankt voor alle goed zorgen !!!

Lieve mensen, Mogen wij ons even voorstellen: Wij zijn Cookie, het kleintje, 2 jaar jong en Aisha, de grote, 7 maanden jong. Allebei een meisje. Eerst waren we dikke vriendinnen en nu ook zusjes van elkaar. Huisgenootjes van Hailey en Delphi, de andere hondenkinderen, de katten Chismo, Dodo en Sprinter. We zijn geadopteerd op 24 mei 2009 door Tineke en Detlef. Jullie kunnen ons feliciteren met ons nieuwe huisje per e-mail, een kaartje of een bezoekje. Een cadeau in de vorm van een kauwstaafje of een Frolic vinden we heel leuk en lekker. Nou misschien tot ziens. Een poot en een grote lik van Cookie en Aisha

Ik ben Fenix en ik ben gevonden bij Star Beach Village in Chersonnissos. Ik ben in een doos met de bus naar het vliegveld gereden en vanuit hier kon ik alles goed in de gaten houden! Na enige tijd in Abcoude gezeten te hebben, wachtende op een definitief baasje, woon in nu in Maarssen en ik vermaak me prima met mijn nieuwe vriendjes en speeltjes!

OP JE PAD…….. Heb jij dat ook wel eens. Er achteraf achter komen dat alles zo heeft moeten gebeuren. Dat hadden wij na onze vakantie op Kreta. Omdat we tijdens eerdere vakanties op het eiland regelmatig met bloedend hart zwerf honden aan hun lot hadden overgelaten, hadden we nu besloten te doen wat je kan doen als je wilt. En dat is honden die naar Nederlandse gastgezinnen van het Mirtos Animal Project gaan op de terugvlucht begeleiden. We zouden op eigen kosten twee honden meenemen die in het ruim worden vervoerd. We waren zeker niet van plan om zelf zo’n hond te nemen omdat we al een hond (een vrij drukke labrador) en twee katten hebben en dat vonden we meer dan genoeg. En toen gebeurde het …… Niets vermoedend ging mijn vrouw op het terrein van het all inclusieve hotel in Sisi weer een hapje en een drankje scoren toen ze een klein hondje een man en een vrouw achterna zag lopen. Op de vraag is dit hondje van u, kreeg ze als antwoord: nee, die loopt met iedereen mee. Hartverscheurend, dit hondje was vast van plan om iets aan zijn benarde toestand te doen. En als je daar oog voor hebt en dierenvriend bent, dan doe je iets. En dat deed mijn vrouw. Oppakken en meenemen naar het appartement. Toen ik binnenkwam zag ik op een handdoek op de vloer een hoopje ellende met een diepe vleeswond in de nek - vermoedelijk van een ingegroeide halsband waarvan ze zich mogelijk had bevrijd - en zat onder de teken. Wij hebben er toen zeker zeventig uit het magere lijfje getrokken. Dat was het begin. We konden toen niet meer terug. Gewoon weer op straat zetten was voor ons uitgesloten. En dus besloten we er alles aan te doen om dit hondje (een teefje, zagen we) een nieuwe kans te geven. Maar ja, in het appartement mocht ze niet blijven en het was Pasen dat in Griekenland groots wordt gevierd. Dus alles was drie dagen dicht, gesloten en niet te bereiken. Ook de Britse Gayner Vlastou in Malia, die gewonde honden opvangt, nam niet op. We hadden haar adres en telefoonnummer omdat we haar in het kader van onze honden-vluchtbegeleiding al hadden bezocht. Dus wij naar haar toe met het hondje in de auto, maar niemand thuis. Weer terug naar het hotel, riem en halsbandje gekocht in Malia en wandelen langs de zee. Het diertje straalde tijdens dit wandelingetje totale dankbaarheid uit. Eindelijk de aandacht waar ze om had geschreeuwd. Maar ja wat toen ….. Het werd avond en waar brachten we haar onder. Gelukkig hadden we de huurauto nog en de enige oplossing was haar in de auto te laten slapen. Zo laat mogelijk hebben we haar in de auto opgesloten en zo vroeg mogelijk er weer uitgehaald. Ook nu bleek wat een lieve hond het is en vol vertrouwen. Ze ging zonder problemen op de handdoek in de auto liggen en toen we haar ‘s morgens ophaalde, lag ze heel rustig te wachten op wat komen ging. Wij weer naar de Britse Gayner Vlastou en die was nu gelukkig wel thuis. In eerste instantie reageerde ze niet echt enthousiast toen ze ons met het hondje zag want ze heeft al genoeg honden. Maar ze wilde ons wel helpen om de papieren in orde te krijgen voor vervoer naar Nederland en dit opnemen met Mariska van het Mirtos project voor het regelen van een gastgezin. Na de Pasen konden wij naar een dierenarts voor de nodige vaccinaties en papieren. We zouden nog een week verblijven op Kreta, dus was daar tijd genoeg voor. In die week heeft Gayner de hond onderdak gegeven, met anti-tekenspul bespoten en antibiotica gegeven voor de wond in de nek. Om het verhaal kort te maken, naarmate de week verstreek werd het gevoel sterker dat wij het hondje wilden houden en dat het goed zou gaan met onze eigen hond en de katten. Onze hond is erg sociaal en de katten zijn een hond gewend. Op woensdag na het bezoek aan de dierenarts namen we het definitieve besluit. We zijn nu vier dagen thuis en kunnen alleen maar zeggen dat we zijn verrijkt. Onze eigen hond heeft haar totaal geaccepteerd en heeft er een maatje bijgekregen en wij ook. En nu zeggen we, alles heeft zo moeten gebeuren. Linda en Philip Overgaauw

Doris is een mooie hond geworden (zwarte links op de foto). Erg bijdehand, lief, ondernemend en samen met haar Griekse zus dol op jagen. Ze vindt me gelukkig altijd terug en als dat haar niet lukt, gaat ze oorverdovend in het bos zitten loeien, zo van “waar ben je nou, ik zit hier” Op de hondenschool is echter voorbeeldig en veruit de beste. Ze weet waar ze kan muiten. Ha ha. Eigenlijk heb ik zes honden: Rijk, Kootje, Katrien, Doortje-dartel, Door-doet het lekker toch en Door-drab. Verder is ze ongelooflijk lief hoor. Kan jij deze foto eventueel bij het forum: foto’s plaatsen. Het lukt mij niet. Groetjes Bea van Rossum

In 2007 zijn wij voor het eerst naar Kreta op vakantie gegaan. Wij wisten totaal niets van het dierenleed dat zich op Kreta en eigenlijk in heel Griekenland afspeelt. Op Kreta kwam wij in contact met een jonge vrouw die alles vertelde over de dieren en het dierenleed op Kreta. Ik en mijn man vonden dit vreselijk om te horen. Ze vertelde mij ook over het lot van vele zwerfhonden. Gelukkig zie je in het plaatsje waar wij ieder jaar komen niet zoveel hondjes op straat zwerven. Ik wist ook niet dat Grieken zo laconiek met dieren omgaan. Toen werd mij verteld dat je ook een hondje of een kat kon opvangen en of ik daar ook belangstelling voor had. Ik zei “ natuurlijk doe mij er maar direct twee.” Zo kwam ik in contact met Mirtos Animal Project. Na een aantal telefoontjes konden wij op de website van Mirtos een hondje uitzoeken dat bij ons lekker in de watten gelegd kon worden. We gingen uiteindelijk voor Zeus. Op 16 augustus 2008 was het dan zover. Onze Zeus kwam vanuit Griekenland naar Haaksbergen. Ik had het niet meer van de zenuwen toen de station auto onze straat in kwam rijden. Achter in de auto stond een grote bench met daarin onze Zeus. Ik was onmiddellijk verliefd op deze grote kerel. Maar wat was hij er erg aan toe zeg. Vreselijk mager, bang en helemaal uitgeput hebben we onze kanjer mee naar binnen genomen en hem kennis laten maken met mijn eigen hondjes. Vanaf dat moment was Zeus thuis. Bobo en zeus werden maatjes voor het leven. In het begin was het heel erg wennen voor Zeus. Hij was vreselijk bang voor alles. Voor een bezem, een stok, een fiets en hij was bang voor mannen. Het was vreselijk. Zeus was ook erg ziek en ik heb heel wat uurtjes bij de dierenarts doorgebracht met hem. Ik heb hem vaak in zijn oor gefluisterd dat ik heel veel van hem hou en dat hij moet knokken voor zijn leven. Gelukkig is Zeus er, met steun van Mirtos en de deskundigheid van dierenarts, weer helemaal bovenop gekomen. Zijn Leishmania is met goede medicijnen onder controle gebracht en hij heeft er nagenoeg geen last meer van. Zeus rent nu als een dolle door het bos, jaagt de eendjes het water in en geniet zichtbaar van zijn leven. Hij kan ook heerlijk knuffelen en het is gewoon een enorme lieverd. Ik kon me niet meer voorstellen hoe het zou zijn zonder Zeus. De gedachte dat iemand Zeus op zou komen halen en ik hem uit zou moeten zwaaien kon ik gewoon niet verdragen. Er moest iets gebeuren, want ik was helemaal verzot op dat dier. Mijn man zag dat gelukkig en hij is ook gek van Zeus. Na stevig, maar goed overleg hebben we dan ook besloten om Zeus te adopteren. ZEUS IS VAN ONS!!! Ik moest wel beloven dat ik het bij Zeus zou laten en ook geen honden meer op zou vangen. Dat beloofde ik, want drie honden een kat en een parkiet is wel genoeg. Inmiddels zijn we enkele maanden verder en gaat alles zijn gangetje weer. Het gaat zo goed dat we toch maar weer een opvanghondje in huis hebben. We hebben Gemma in de opvang. Het is een schatje, maar dit keer is het echt tijdelijk. Zeus heeft zijn eigen mandje gevonden en is voor altijd bij ons en voor altijd in ons hart. Wij houden van hem en dankzij Mirtos heeft hij nu een liefdevol thuis gekregen. MIRTOS BEDANKT

Hummer is een verschrikkelijk lieve oude boxer. Hij kwam bij ons in oktober 2008 na ongeveer 7.5 jaar als waakhond gewerkt te hebben op een smoezelig industrieterreintje in de buurt van The Haven in Malia. Zijn wereld bestond uit een oude sloopauto en een paar meter roestige ketting. Dat was het zo ongeveer wel. Zo is Hummer dus opgegroeid- en oud geworden. In Nederland is zoiets gelukkig al jaren verboden, maar in Griekenland zijn dit soort praktijken jammer genoeg nog heel gewoon. Gelukkig kon zijn baas medio 2008 niet meer voor Hummer zorgen en bracht hij hem uiteindelijk naar het asiel van Gayner dat vlakbij was. Zo kwam hij op de Mirtos site en uiteindelijk bij ons. Wat direct opviel toen we Hummer uit zijn uit zijn kluiten gewassen reisbench haalde, was het feit dat hij zo vreselijk lief was. Ondanks het gezeul met hem van Malia naar Heraklion en vervolgens in het vliegtuig naar Ansterdam, was hij in principe nog vrij relaxed. Ik werd direct getrakteerd op een enorme lik in mijn gezicht en ook onze twee Franse Bulldogjes vond hij onmiddellijk leuk. De Bulletjes wisten niet goed wat ze die enorme reu aanmoesten en hielden even afstand. Dat duurde echter niet lang en binnen de kortste keren waren ze vriendjes. Hummer was eigenlijk direct thuis. Het harde dak van de sloopauto was nu een heerlijk zachte leren bank en de kliekjes Giros en Souvlaki die hij dagelijks toegeworpen kreeg waren veranderd in een flinke bak voer met brokken en vlees. Tegen alle verwachtingen is was Hummer binnen twee weken zindelijk. Ongelofelijk voor een hond die gewend is zijn behoefte te doen waar hij stond. Hummer had op elk drukpunt zoals: heupen, pootgewrichten, dijen en zelfs op zijn oren, doorligplekken die bedekt waren met eelt. Hij was voor oktober 2008 waarschijnlijk nog nooit in een huis geweest en alles was dan ook nieuw voor hem. Hummer is in het voorbije half jaar helemaal bijgetrokken en op sommige doorligplekken groeien zelfs al weer haartjes. Hij heeft van de bulletjes geleerd hoe je het baasje minstens de helft van zijn ontbijt afhandig kan maken en wat je moet doen om versneld met de auto naar het recreatiegebied gebracht te worden. Het is net alsof Hummer hier zijn hele leven al woont. Laten we hopen dat die ouwe schat het nog een poosje uithoudt en dat hij niet te veel meer terug denkt aan die eenzame dagen en nachten in Griekenland.

Nike is 1 van de vier kittens die eind 2008 op de mirtos site kwamen. Dit mooie meisje is begin januari naar Nederland gekomen om bij haar nieuwe baasjes te gaan wonen, Harry en Eunice. Het is een lief poesje, en is nergens bang voor. Ze heeft zelfs met haar speelsheid de andere katten in huis socialer gemaakt. Haar baasjes zijn erg blij met haar en zouden haar niet meer willen missen.

Een paar weken geleden hebben wij besloten om weer aan een hondje te beginnen. Na een zoektocht voor een geschikte kandidaat kwamen we uit bij Tracey, via Stichting Mirtos. We waren op slag verliefd op de foto van de kleine Tracey, nog maar vier maanden jong. Dus hebben we direct contact opgenomen en… wat een geluk! Tracey zou al heel snel naar Nederland komen en in een opvanggezin worden geplaatst. Daar is ze anderhalve week geweest en toen mochten we haar gaan bekijken. En wat was ze leuk! Het klikte direct tussen ons en dus mochten we haar gelijk meenemen. Het is allemaal heel fijn geregeld, ook in het opvanggezin. De hondjes kunnen daar even tot rust komen van de reis, wat dat heeft een behoorlijke impact op ze. Ze is inmiddels een kleine 4 weken bij ons en wat een vrolijkheid in huis zeg! Op de site van de stichting lees je dat honden uit het buitenland zo sociaal zijn en zich makkelijk aanpassen. En dat is absoluut waar. Totaal geen aanpassingsproblemen. Ze is een beetje eigenwijs en duidelijk gewend om zichzelf te moeten redden want ze maakt zich echt nergens druk om. Dat is nog wel eens lastig want als we haar roepen dan kijkt ze je rustig aan om weer lekker verder te snuffelen..... nouja, dan loopt het baasje de andere kant op, lijkt ze te denken. Maar daar wordt hard aan gewerkt bij de puppycursus! En dat gaat dan ook steeds beter. Kortom, we hebben er een erg goed gevoel over, we zijn ontzettend blij met onze keuze want is het een leuke en lieve hond. Zo geef je een hond toch nog een goede toekomst, en dat zou toch voor iedere hond zo moeten zijn!

Hierbij even wat fotootjes van Sam en Derby die het samen erg goed kunnen vinden en heel wat af ravotten in de ren. Derby is echt een hele lieve knuffelbeer en hij is echt helemaal op zijn plaats bij ons. Bedankt dat we via Mirtos deze lieve en fijne hond hebben kunnen vinden. Groeten Frank en Ilse Persoon

Djody (vh Tammy) Voordat ik op 4 maart in Nederland aankwam, hadden mijn nieuwe baasjes al een oogje op mij. Ze waren vooral verliefd op mijn koppie en mijn nieuwsgierige blik. Na de reis werd ik gescheiden van mijn 5 kinderen en kwam ik in een liefdevol gastgezin in Pijnacker. Dat was wel wennen hoor, zo ineens zonder mijn kindjes. Op 11 maart kwamen mijn nieuwe baasjes naar mij kijken. Mijn nieuwsgierigheid won het van de angst, ik ging gelijk aan ze snuffelen. De liefde was wederzijds. Pleegmama Henny was al aan me gehecht omdat ik zo op haar oude hond lijk. Het was maar goed dat mijn nieuwe vrouwtjes me ’s avonds gelijk kwamen ophalen….. Tijdens de autorit op weg naar mijn nieuwe plek lag ik bij het ene vrouwtje op schoot terwijl ik m’n kop op de arm van het andere vrouwtje hield. Ik ben een echte knuffelhond en geef zelfs kopjes. Gelukkig ben ik bij knuffelvrouwtjes terechtgekomen dus dat komt wel goed. Ik vind nog wel veel dingen spannend en schrik snel. Ze merken aan me dat ik weinig gewend ben. Ik ben al een paar keer mee geweest met de bus en trein. Ik loop gewoon achter mijn baasje de bus of trein in en ga dan lekker aan haar voeten liggen. Dat is niet alles. Vorige week ben ik zelfs al mee geweest op de boot om te zeilen. Het geronk en getril van de motor vond ik spannend maar tijdens het zeilen heb ik lekker zitten rondkijken met mijn neus in de wind. Echt leuk! Ze hebben zelfs een speciaal zwemvestje voor me gekocht. Vind je me daar niet stoer in? Spelen ben ik niet zo erg gewend. Een van mijn baasje doet vaak heel gek op de grond met mijn knuffel. Ze krijgt me dan aan het spelen en vaak breng ik de knuffel dan een paar keer terug. Als ik net ben uitgelaten heb ik vaak ook speelzin. Ik ga dan heel gekke sprongen maken en duik zelf op mijn knuffels. Ik wil zo graag spelen maar weet vaak nog niet hoe dat moet. Inmiddels ben ik alweer 4 weken bij mijn nieuwe baasje en voel me aardig thuis. Als ze uit hun werk komen, ga ik uit mijn dak van blijdschap. Ze laten me buiten al vaak loslopen en dan hou ik erg goed in de gaten waar ze zijn. Want zeg nou eerlijk, zulke baasje wil ik echt niet kwijtraken. Ik heb de Griekse kust ingeruild voor de Zeeuwse kust en woon nu in Middelburg. Mijn eerste kennismaking met het strand is me goed bevallen. Ik hoop daar nog vaak te komen. Lekker rollebollen door het zand.

Onze hond Robbie ( voorheen Don Juan) doet het fantastisch. Hij luistert als de beste en kan volledig loslopen. Alleen als hij een konijn ziet wordt hij plotseling doof. Toen we hem kregen liep hij op drie poten. Dat doet hij nog. Dierenarts Hopmans uit Roden heeft hem goed geopereerd maar omdat hij waarschijnlijk meer als een jaar met een gebroken hielbeentje heeft gelopen groeit het moeilijk aan. Inmiddels meerdere behandelingen en kuren verder maar weer een penicillinekuur. Omdat dat aardig in de papieren loopt heeft Mirtos ons financieel ondersteunt. Namens Robbie zijn we de stichting daarvoor zeer erkentelijk. Groeten van Petra Kruizinga

Oktober 2008 kwam ik samen met mijn moeder Lucy en zusje Tina in Nederland. We mochten lekker nog even met zijn drietjes blijven. Eerst ging mijn zusje weg, dat vond ik niet zo erg ik had nog genoeg vriendjes over. Daarna vertrok ook mijn moeder. Ik ging nergens heen want ze waren straalverliefd op mij dus ik mocht blijven. Inmiddels woon ik hier al een half jaar en ze zijn nog steeds gek van me. Regelmatig komt er weer eens een hondje van Kreta logeren maar die gaan dan weer weg. Ik heb het prima naar mijn zin met Jamie en de katten. Soms schrik ik wel eens dan zeggen ze je bent om op te vreten. Dat zullen ze toch niet echt doen????

Samson is zaterdag 21 februari 2009 naar zijn nieuwe baasjes gegaan. Onderstaand een berichtje van ze. Bijgaand een plaatje van onze nieuwe aanwinst. Het gaat ongelofelijk goed en het lijkt wel of hij hier al jaren is. Met name Andras, hij is ook via Mirtos Animal Project geadopteerd, is tot over zijn oren verliefd op hem. Alleen de poes is nog een beetje bang voor een grote hond. Ook de nacht gaat prima, niet in de bench maar gewoon op de bank. Hij is graag buiten maar net zo lief binnen. Tous slaapt veel, wat ook wel te verwachten is na alle avonturen. Hij eet als een wolf! Hij is erg aanhankelijk, is graag bij je en luistert erg goed. Een erg lieve hond!

Sissy boy Sinds 20 februari 2009 is Sissy Boy bij ons komen wonen. Mijn vriend en ik zijn hem van het vliegveld gaan halen. We waren de dagen aan het aftellen dat hij naar Nederland zou komen. Mijn vriend zei ook elke dag nog zoveel nachtjes slapen en dan komt Sissy Boy. Ik had niet verwacht dat mijn vriend er ook zo naar uit keek, omdat ik mijn charmes in de strijd moest gooien om een derde hond te nemen. Ik had Sissy Boy vanaf het moment dat ik op de Mirtos site ging neuzen al gezien. Maar mijn vriend wilde liever een hond die net zo als onze twee andere honden een flinke wandeling mee kon lopen, en spelen met elkaar. En dat was bij Sissy Boy nog de vraag, omdat hij twee gebroken poten heeft gehad. Maar nadat mijn vriend een paar keer naar Sissy Boy zijn foto had gekeken was hij ook verliefd geworden op die leuke snoet. Dus adoptieformulier ingevuld en wachten dat hij naar Nederland mocht komen. Nou 20 februari was het zover. Nog net geen tranen bij het zien van Sissy Boy. Sissy Boy kwam na zijn naam te hebben geroepen gelijk uit zijn bench, liep rustig mee naar de auto alsof hij al jaren bij ons was. Eenmaal thuis kennis maken met de andere twee honden, dat ging prima. Onze bobtail Jesper) is soms te enthousiast en onstuimig dus Sissy Boy dacht wat een beest, en liet merken, laat mij even bijkomen. Na het huis te hebben onderzocht maar even een tukje doen want ik ben toch wel erg moe. Sissy Boy ging in de huiskamer slapen alsof hij hier altijd heeft gewoond. We zijn nu een week verder, Sissy Boy heeft vandaag lekker gespeeld met Jesper, hij gaat dan in zijn haren hangen of bijt in zijn voorpoten. We zijn vandaag ook even met de honden naar het veldje geweest, Sissy Boy was lekker aan het rennen en spelen met de andere twee honden. Helaas mag hij nog niet teveel lopen, omdat hij hechtingen in zijn poot heeft. Sissy Boy heeft nog een lange weg te gaan vanwege zijn poten, maar ondanks dat hij moeilijk loopt blijft hij opgewekt, vrolijk, lief, en geeft ons veel liefde, en die krijgt hij bij ons ook zeker terug. Het is een geweldige hond die bij ons hoop ik ! heel oud mag worden. Ingrid, Leo, kids.

Ik ben JOY !!! In oktober 2008 ben ik geboren op Kreta, maar zo heel precies weet ik dat niet meer. Niemand wilde van mij houden en voor mij zorgen Erg he? Ik ben toch een heel lieve hond dat zie je toch zo? Daarom ben ik maar voor een politiebureau in Heraklion gaan zitten en hoopte op die manier de aandacht te krijgen die ik nodig had. Ik was tenslotte nog veel te klein om voor mijzelf te zorgen en uiteindelijk ook doodmoe van het zoeken naar een warme plek en eten. Iemand van “Mirtos Animal Project” heeft mij toen meegenomen en eten gegeven. Een mooie foto kwam op www.mirtosanimalproject.eu te staan. Daar heeft mijn nieuwe baasje mij zomaar gevonden. Ze was meteen verliefd op mij!!! Kun je daar iets bij voorstellen? Ik word waarschijnlijk haast net zo groot als een labrador, maar dan anders natuurlijk…… Ik heb nu een lange reis achter de rug omdat ik van Kreta eerst naar Athene moest vliegen, daar een nachtje moest blijven in mijn bench. Donderdag 22 januari kwam ik eindelijk aan in mijn nieuwe land, Nederland. Ik snap er eigenlijk nog niets van.... Het is ook wel wat koud hier....maar iedereen is heel lief voor mij…… Mijn nieuwe baasje heeft mij gelukkig vrijdag 23 januari opgehaald bij Janneke van Schaick, het opvang-gastgezin van M.A.P. in Abcoude waar ik eerst even mocht uitrusten van de reis. Samen met Els ben ik in de auto naar Almere gereden, mijn kop heb ik toen maar zolang op haar schoot gelegd, dat vond ik wel een prettig gevoel. Ik zag toen tranen in haar ogen en wist meteen dat zij mij nu al heel lief vond! Fijn he? Nu woon ik dus voortaan in Almere-Haven bij Els Vos op de Oldewierde. Het lijkt mij erg leuk hier, ik kan wandelen en rennen in de buurt. En vast wel wat lollige vriendjes ontmoeten waar ik buiten mee kan spelen. Je kunt hier zelfs zwemmen!!!!! Als ik daar zin in heb! Er ligt een heerlijk zacht kussen in mijn eigen bench, dat is nu mijn warme, veilige slaapplek. Die 2 katten, Robin en Lotje, die hier ook wonen, worden mijn vriendjes, dat weet ik zeker. Ik ga in ieder geval mijn best doen! En zij zeer zeker ook! En Els en ik? ...... Wij zullen over een tijdje niet meer zonder elkaar kunnen. Tja....... die lekkere hapjes die zij mij geeft om goed te kunnen groeien, zullen daar ook zeker voor zorgen...

Het gaat goed met tiki.En zoals je op de fotoos kunt zien heeft ze al beslag gelegd op de mandjes van smurf. Ze is er alleen nog niet helemaal uit,welke ze zal kiezen.Ze heeft er eerst een uitgebreid geproefd! Vannacht hebben ze voor het eerst gewoon samen,ieder in een mandje geslapen op de gang. En sinds een paar dagen laten we ze ook gewoon alleen lekker samen rondlopen als we weggaan.En dat gaat ook goed.Ze piept,huilt,en jankt dan ook niet als we weggaan.We zetten alleen de kattenbak hoog!!!Wat een vetje zeg. Met smurf samen dollen,vind ze toch wel erg leuk.Smurf wint tot nu toe nog wel.Ze drinken zelfs samen uit de waterbak van Tiki.En zoals ik al eerder schreef,het is een schatje.Kortom het gaat prima,gelukkig.

Luna is een hele lieve,slimme,eigenwijze hond! Ze was wat aan de magere kant, maar ze is nu goed op gewicht en groeit als kool! Ze heeft net haar tandjes gewisseld en dat is allemaal goed gegaan. Ze is je lekker aan het uittesten. Als je binnekomt wil ze het liefst in je nek springen. Zo doet ze dan ook een poging via de bank. Luna valt op vanwege haar grote oren! Als het hard waait staan ze helemaal recht op en dat is een erg grappig gezicht. Als ze moet poepen doet ze heel wat om je aandacht te trekken. Ze word heel wild en wil zelf de riem pakken of ze pakt je bij je broekspijp vast en trekt je naar de deur. We gaan vaak naar het bos en als luna vogeltjes ziet of dieren dan gaat ze daar rustig voor zitten om alles eens goed te kunnen bekijken. Soms zit ze wel 10 minuten aan de waterkant om al die rare beesten te bekijken, Maar ze moeten niet te dichtbij komen want dan staat ze gelijk tussen je benen. En dan hebben we het eens over het water! Dat vond ze eng maar nu durft ze al tot haar buikje in het water te staan. Ze luistert al erg goed en kan al zitten,liggen,pootjes geven en blijft netjes bij je lopen tijdens het uitlaten. Luna is een hele lieve hond! Groetjes Kirsten & Janet.

Kitty was een hondje waarmee gefokt werd in Athene. Toen ze daar niet meer geschikt voor was werd besloten haar in te laten slapen. Gelukkig is dit lot haar bespaard geleven. Ze is inmiddels geadopteerd in Nederland en dit schrijft haar nieuwe familie over haar: Bijgaand even een foto van BouBou en haar nieuwe allergrootste en beste vriendinnen. Het gaat heel goed met haar en is echt het knuffeltrutje wat mijn dochter graag wilde hebben...... Ze luistert goed en draait lekker mee in het gezin. Wellicht tot eind september bij de reunie. Vriendelijke groeten uit Jubbega.

Ik zag bij de resultaten de foto van Roxy en verbaasde mij over de gelijkenis van Roxy met onze Madge. Het zijn natuurlijk wel zusjes maar het lijkt wel een tweeling. Erg leuk om te zien Met madge gaat het ook erg goed, het is een fantastische gezinshond. We starten 6 september weer met de vervolgcursus. Inmiddels is ze heel vertrouwd geraakt met alles en erg sociaal. Ze speelt heel graag met andere honden en rent ook graag naast de fiets(niet te lang natuurlijk). Na wat opstart problemen met het eten gaat het nu goed. Ze is ook gek van spelen met een werpbal en kan ontzettend hard rennen. We krijgen erg veel complimenten over haar uiterlijk. Ik heb als bijlage ook een foto verstuurd, zal leuk zijn als deze bij de resultaten komt te staan zodat mensen kunnen zien hoe ze op elkaar lijken. Groetjes van een zeer tevreden baasje

Nu 6 maanden later heb ik me plekje gevonden, het gaat heel goed met me. Ik ben gevonden op Kreta in een doos bij het vuilnis en gelukkig ben ik gered.Mijn baasje zegt wel eens dat ik een draakje ben, maar ik ben gewoon een hondje hoor. Langzaam aan gaat het steeds beter. Maar dat komt ook omdat ik nu op puppy-cursus zit, en dat gaat best goed….denk ik. Autorijden vind ik niet zo eng meer,in het begin moest ik heel vaak huilen in de auto,ik vond het zo eng en nu piep ik heel af en toe wat. Alleen thuis blijven vind ik helemaal niet erg als ik maar moe ben, dan val ik toch in slaap en heb ik niet in de gaten dat ze weg zijn. Ik heb het helemaal naar mijn zin hier in Hoofddorp. En ik weet dat me baasjes ook blij met mij zijn. Het bazinnetje zegt soms “Ohhh jij draak, maar we houden wel heel veel van je hoor” Ze hebben gelukkig veel geduld met me, want ik moet zeggen”Ik ben me er eentje”

Mijn vriendin Marian is opvanggezin voor Mirtos. Ik had ooit wel eens tegen haar gezegd dat ik het wel leuk zou vinden om er een kleiner hondje bij te hebben. We hebben al een Benner Sennen(Noa) van zes jaar oud. Dus je begrijpt dat ik al een flink aantal hondjes voorbij heb zien komen, allemaal leuk en ze hebben bijna allemaal een trieste start gehad. Je moet echter toch een speciale klik hebben met een hondje, en toen was ze daar. Lilly, leuk van lelijkheid, net een aapje met een hondenkopje, zo mager maar zo blij. En dat na zoveel avontuur, vliegreis, prikken, autoreis en dan in een huis met een bench. Ik ben dus voor haar gevallen, ik moest thuis nog wel een paar mannen over de streep trekken want een struise Benner Sennen uitlaten is anders als zo n kleine dame. Maar uiteindelijk heb ik de strijd gewonnen (gelukkig was ze niet wit want dat wilde de heren helemaal niet). Nu is ze al weer ruim 7 weken bij ons en heet inmiddels Joy. We zijn allemaal weg van haar, het apelijffie is verdwenen en het is gewoon een lief, blij, ondeugend puppy. Buiten vragen mensen wat voor ras het is want ze vinden haar zo leuk. Wij zeggen dan dat het een echte kliko is. Wij zijn er heel blij mee dat ze nu bij ons is.

Omdat we Cleo nu 2 maanden in huis hebben en er veel is gebeurd wil ik jullie even trots op de hoogte stellen van onze schat. Gisteravond zijn we met vlag en wimpel geslaagd voor de basis gehoorzaamheidstraining van de Martin Gaus hondenschool. Cleo doet het geweldig en pakt alles snel op. We zijn apetrots op onze schat. De examinator noemde haar een Dappere Dodo, klein maar dapper. We haalden samen de hoogte score dus ook een klein schouderklopje voor mij haha. Hier in huis is het net alsof ze er altijd al is geweest. Ze kan makkelijk overal mee naartoe en met de kinderen gaat het ook prima! Het was wel even zoeken naar wat ze lekker vond om te eten, ze lust geen droogvoer dus ik ben nu overgestapt op Duck diepvriesvoer en dat lust ze wel. 23 aug. beginnen we aan de vervolg cursus en daarna wil ik door voor SHH (sociale huishond). En alleen maar omdat we het trainen zo ontzettend leuk vinden! Zodra ik de clicker pak met snoepjes is ze niet meer te houden! Als het goed is komen wij de 28e ook op de reunie dus tot dan! Groetjes Liselore Nooy-Hoiting en Cleo.

Een berichtje van de baasjes die pup Dyna hebben geadopteerd. Vandaag zijn we voor het eerst naar puppy cursus geweest, en natúúrlijk was ze de mooiste, liefste en de braafste!!! Kortom, het gaat heel erg goed met Rosa en we zijn ontzettend blij met haar!!! Groetjes Debby

Hier gaat alles goed, Wij hebben zelf een kater van ongeveer 11 jaar maar die kan niet zoveel hebben van de hond maar de buren hebben een katje van denk een half jaar en daar ie die grote vriendjes mee. Verder gaat alles heerlijk, hij is echt superslim, je hoeft vaak maar een keer iets voor te doen en hij snapt het al. Hij is echt heeeeeeeeeeeeeeeeel lief en een heerlijke knuffelkont. Hij is ook heel makkelijk met meenemen. Als wij met de ambu naar b.v. een school gaan of naar een braderie ofzo, dan gaat hij altijd mee en en dan gedraagd hij zich super. Slaapt gewoon in de wagen en laat zich door iedereen aanhalen, al die aandacht vindt hij heerlijk. En zo kan ik nog wel uren doorgaan hoe geweldig,lief,leuk,aardig enz. hij is Super gewoon dus, Nou de groetjes Yvonne

Begin januari ben ik, één van de Mirabello pups, in Nederland aangekomen. In Griekenland heette ik Saffron maar mijn baasjes hier hebben me Sepke genoemd wat Brabants is voor dropje. Ik heb het erg naar mijn zin en kan heel goed opschieten met de kindjes in mijn gezin. Ze mogen alles met me doen, ik vind het zelfs gezellig als ik lekker lig te rusten dat mijn kleinste vrouwtje, van bijna 2 jaa, bij me komt om te kroelen. Sinds ruim een maand zit ik met mijn baas op de puppy-cursus. Heel erg gezellig met al die andere honden maar wel een beetje moeilijk om op te letten. Maar we oefenen goed samen. Zoals jullie op de foto kunnen zien, mis ik soms het griekse zonnetje een beetje, dus als ik een zonnestraaltje zie, moét ik erin liggen. Al bij al gaat het prima met mij en mijn baasjes zijn ook erg blij met mij Groetjes en bedankt voor alles, Sepke Schippers

Dit is onze deugniet Myra. Wij hebben haar begin Januari geaddopteerd. Ze is een van de pupjes die waren gevonden bij een hotel genaamd Mirabello. Het is echt een schat van een beestje wat ontzettend snel leert. Zo luisterde ze na 3 dagen al naar haar nieuwe naam. Het is heel leuk om te zien hoe ze alles probeer na te doen van onze labrador, gaat hij zitten, dan zij ook, geeft hij een pootje, dan zij ook enz enz. Ik was in het begin best een beetje zenuwachtig wat we voor hondje in huis zouden krijgen, je weet maar nooit wat ze allemaal al heeft meegemaakt tenslotte. Op zich moet ik zeggen dat het allemaal heel erg meevalt alleen ze kan ineens heel erg bang zijn voor bepaalde dingen. Zo vind ze het autorijden maar helemaal niets en dat is voor ons heel vreemd omdat onze lab er het liefst een hele dag in zou willen liggen bij wijze van spreken. Maar ik heb nu een speciaal stoeltje gekocht zodat ze naar buiten kan kijken en het lijkt steeds beter te gaan. We zitten ook op training en dat gaat ook steeds beter, ze was namelijk enorm angstig van al die blaffende honden. Kortom het gaat heel goed met ons Myraatje en ik hoop dat ze de komende jaren ons gezinnetje blijft verblijden. Als er ooit een nieuw hondje zou moeten komen dan beslist weer via Mirtos kan ik jullie verzekeren. Groetjes van ons en een pootje van Myra en haar labrador broer Baloo.

Op 11 Januari kwamen mijn nieuwe baasjes kennis maken met mij. Ik ben Coffey en kom van Kreta. Het was weer liefde op het eerste gezicht dus ik mocht mee naar Callantsoog. Ik moest nog wel geopereerd worden aan mijn achterste poot maar dat is allemaal goed gekomen. Nu alleen nog goed mijn pootje leren gebruiken. Groetjes Nel en Peter Schilperoord En een poot van Coffey

Door onze gewijzigde omstandigheden waren we op zoek naar een nieuwe hond. Het liefst een van maximaal 1 jaar oud. Nadat we via internet verschillende leuke honden hebben gezien kwamen we ook Bubbles tegen. Via de website Huisdieren herplaatsing kwamen we in contact met Mirtos. Dat is een organisatie die honden uit Kreta helpt. We waren meteen verliefd op Bubbles, maar er bleek iemand ons voor te zijn. Na wat telefonisch overleg bleken wij toch in aanmerking te komen en mochten we Bubbles bezoeken/afhalen. Bubbles bleek bij een gastgezin te verblijven in afwachting van herplaatsing. Mabel heeft gedurende twee weken Bubbles in haar gezin opgenomen en hem verzorgd en voorbereid op een nieuw gezin. Zodra we Bubbles zagen wisten we dat hij in ons gezin thuishoort. Dit is ook zo gebleken. Nu Bubbles bijna vier maanden bij ons is zijn we nog zeer blij met deze aanwinst. Hij heeft zich ontpopt als een zeer attente lieve en aanhankelijke hond. Ik kan het iedereen aanraden.

De baas over Rembrandt: ik wilde je even laten weten dat het met rembrandt super goed gaat. wij zijn inmiddels al 2 keer naar puppyles geweest en hij vind het fantastisch. doet het daar ook hartstikke goed. de trainer vind hem super gaaf. inmiddels zijn we in contact gekomen met zijn broertje ryan via de hyves echt leuk om te horen en te zien dat het daar ook goed gaat. heb je de hyves site van de haven in malia al gezien dat gaat echt als een speer. iedereen die ik kende heb ik ook toe laten voegen geweldig zo.er zijn inmiddels ook al weer aardig wat hondjes geplaatst en besproken zag ik.we vinden het fijn dat het zo goed gaat op het moment. maar onze rembrandt willen we echt nooit meer kwijt hoor!!!

Op 22 december 2007 hebben wij Jazz (toen nog Mia) opgehaald bij Jolande. Ze zat in dezelfde roedel als Tara. Jazz was een zgn. -freeze- dog. Het was een plank en ze zat vol met stress en spanning. Maar toch hebben we haar meegenomen. Er is een gedragstherapeute voor honden bij Jazz geweest en die had hele goede tips. Zo langzamerhand veranderde ze van een angstig hondje in een heel lief en enthousiast hondje. Ze luistert goed, ze vindt wandelen leuk. Alleen als er vreemde mensen komen, dan slaat de angst weer toe, maar dat heeft ook tijd nodig. Ze vind haar vriendin Bentley (een zwerfhondje uit Roemenië) helemaal het einde en ze spelen heel veel samen. Kortom Jazz is gelukkig met ons en wij zijn gelukkig met haar.

En dan hier het verhaal van de baasjes van Tara.We waren op zoek naar een speelkameraadje voor onze spaanse hond. En na een bezoek aan het opvanggezin van Jolanda, wat een schatje maar wat is ze klein. 24cm en 3,5 kg onze hond is 2x zo zwaar. Zou dat wel gaan?. Maar het gaat prima, er word even wild gespeeld als met andere honden maar toch wat voorzichtiger. Ze is zo klein dat iedereen denkt dat we een pup hebben. En wat is leuker dan een eeuwige pup. Bedankt voor deze super hond.

Hierbij een een fotootje van Nisi(voorheen Coral) en een bericht van de trotse verzorgers. Het gaat bijzonder goed met Nisi! Ze groeit hard, ..... in de lengte, niet in de hoogte! Ze is nu 8 1/2 maand oud, is intelligent en sociaalvoelend. Een paar huizen verder woont een Portugees hondje van dezelfde leeftijd, waar ze veel mee speelt. Op het plantsoen en in het recreatiegebied komt ze iedere dag haar andere vriendjes en vriendinnetjes tegen. Ze kan een poosje alleen zijn en heeft nog nooit iets stuk gemaakt. Het is een knuffelhond en ze vertedert met haar vlinderoren en haar kraalogen! Met andere woorden, een super Grieks dame!

Hierbij even een berichtje vanuit Oudkarspel. Met Billy gaat het uitstekend en is al helemaal in zijn element hier in huis. Hij is zo goed als zindelijk. Af en toe nog een plasje in huis. Aan de riem gaat het ook al erg goed. Voor de rest is het een hele lieve hond. Zit totaal geen kwaad in en is erg lief voor de kinderen. Af en toe is hij een paar uur alleen thuis, maar dat gaat vanaf het begin heel goed. Ook s-nachts is geen enkel probleem geweest. De groeten vanuit Oudkarspel en een poot van Billy.

Casper werd gevonden op Kreta en had een heel vervelend leven gehad. hij eas mishandeld en erg bang voor mensen. Bovendien bleek hij positief voor leishmania. Hij mocht bij Greta in de opvang en die heeft met engelengeduld en veel liefde zijn vertrouwen gewonnen. casper werd ook nog eens erg ziek omdat de leishmania verergerde door de stress. Na maanden tobben gaat het dan nu eindelijk beter met casper. de medicijnen slaan aan en hij krijgt weer plezier in het leven. Greta heeft hem inmiddels geadopteerd want een hond waarmee je zo n band hebt gekregen, nee, die kun je niet meer laten gaan toch?

Sinds een maand woont Sophie (voorheen Bandido) bij ons. Haar nieuwe huisgenoten zijn onze hond Luna (uit Spanje) en twee katten. Met Luna is Sophie dikke maatjes, naar de katten toe nog wat terughoudend. Sophie is stapel mijn zoon en mij, en is graag bij ons in de buurt, en komt dan ook regelmatig een knuffel halen. We gaan vaak met de dames op pad, ze mogen dan mee in de hondenfietskar, en dan gaan we naar het bos of het strand. Meestal is Sophie erg gehoorzaam, en komt direct als je "hier" roept,want, ja, dan valt er iets te halen! Maar in het bos duikt ze vaak de bosjes in, en is ze soms wel een kwartier weg! Gelukkig "haalt" Luna haar vaak op. Ook heeft Sophie net haar eerste loopsheid achter de rug, en "gelukkig" volgde Luna haar 4 dagen later... En ja, dat schept een band ;-) Soms wil Sophie nog wel eens achter brommers aan gaan, dat zijn we haar nu aan het afleren, door haar af te leiden met een brokje. Gelukkig leert ze snel. We zijn erg blij met dit lieve hondje, en kunnen iedereen een buitenlands hondje aanraden, want die zijn echt superdankbaar!

Dit schrijft Diana over hun hondje Bjeno. Ik was in het asiel op Kreta, liep een bocht om, zag Bjeno. en dacht, die is voor mij. Ik zei maar niets, maar Pascal onze zoon was ook al meteen verkocht. Mijn man overtuigen kostte iets meer moeite want eigenlijk hadden we besloten geen hond erbij te nemen maar Bjeno had iets, wat alles deed veranderen. Uiteindelijk hebben wij hem geadopteerd, toen wij eenmaal thuis waren, Bjeno kwam een dikke week later, dacht ik waar beginnen we aan, nog een hond erbij, maar toen hij er was verbleekte alles. Hij is zo een lief innemend hondje, hij luistert goed, is absoluut geen lastige puber. Ik zal het zo weer doen, samen met onze andere hond en onze 3 katten heeft hij het hier in Nederland heel gezellig en veel plezier. Als hij oud mag worden, wat wij natuurlijk hopen is de kans heel groot dat hij weer gaat wonen in zijn land van herkomst. Wat natuurlijk niet erg is omdat hij de juiste baasjes heeft getroffen, die hem niet nogmaals over een muur zullen zetten, ook al wonen we dan in Kreta.

Dit is Josha die door mijn overbuurvrouw is geadopteerd.Josha zat samen met haar broers en zus bij mij in de opvang. Het gaat heel goed met haar en ze heeft het erg naar haar zin bij haar nieuwe vrouwtje,die al een hond heeft. groetjes Ingrid

Orio is nu al sinds eind vorig jaar bij ons. Na een zeer moeilijke start in Nederland heeft hij nu toch zijn mandje gevonden. Helaas heeft hij er wel een poot voor in moeten leveren, maar hij doet het erg goed op zijn resterende 3 poten. Hij begon hier in huis als een zielige en zeer bange hond, iedereen liep op zijn tenen wanneer hij in de kamer was. Elke onverwachte beweging was reden voor Orio om bibberend in een hoekje weg te kruipen. Inmiddels voelt hij zich een stuk zekerder. Begrijp me goed, hij is nog steeds geen spontane, vrolijke, zelfverzekerde hond, maar vergelijken bij het bange vogeltje dat we vorig jaar in huis kregen is het een wereld van verschil. Eigenlijk was het niet de bedoeling dat hij bij ons in huis zou blijven. Alleen voor de periode van zijn herstel en daarna op zoek naar een goed huis. Maar inmiddels is Orio niet meer weg te denken en nog elke dag zien we verbetering.

Cleo, voluit Cleopatra vanwege haar neus (op Kreta heette ze Leyla), kwam eigenlijk ook alleen maar bij ons in de opvang, maar vanaf het moment dat ik haar foto op internet zag was ik verkocht. Met zijn drieen, Cleo, Orio en Roy (een Turkse straathond) zijn ze erg gelukkig. Cleo s leven bestaat vooral uit lol maken. Ze kent inmiddels alle basiscommando s, maar buitenshuis wil ze nog wel eens liever zwemmen en spelen dan luisteren. Maar ze is ontzettend lief en vriendelijk tegen alle dieren en mensen. Weer een tophond uit Kreta dus.

Via, via kreeg ik een mailtje voor noodopvang voor Dorian voor 6 weken. Dorian kende alleen maar het leven in het asiel, en moest daarom veel leren en had daar veel begeleiding bij nodig, aangezien hij erg angstig was. We hebben Dorian nu ruim een maand, en doen hem nooit meer weg. Hij leert snel, tuurlijk zijn er nog veel situaties die spannend zijn, maar hij kon na 2 weken al naast de fiets lopen en na 4 weken los in het park. Het zal ws geen allemansvriend worden, maar voor ons is hij superlief.

Eliane uit Belgie zocht voor haar Kretenzer hond Teddy een leuk speelkameraadje en natuurlijk moest het weer een hondje uit Kreta worden. Hasr keus viel op Bliss en dit schrijft ze over haar: Bliss is een energiek juffertje zonder zenuwachtig te zijn, op momenten een echte snelheidsduivel. Met hart en ziel bewaakt ze haar thuis al van bij het begin. Ze wordt heel graag en liefst zo lang mogelijk geknuffeld. Ze heeft nu onlangs leren spelen met de 2-voeters en dat bevalt haar zonder meer.Al hetgene dat vleugels heeft, van vlieg tot duif moet er aan geloven als ze de kans krijgt. Nu is ze onze Bliss voor de rest van haar leven.

Faith werd gered op Kreta door een engelse toeriste en woont sinds kort in Nederland. Dit schreef haar bazin over haar; Toen mijn man Faith bij toeval tegen het lijf liep, was hij meteen verkocht. En al snel volgde de rest van het gezin. Faith is vreselijk makkelijk, ze is een allemans vriendje en vreselijk populair op de school van mijn dochter. Ze vind het heerlijk om te knuffelen en te wandelen, en dat doen we dan ook met overgave. Ze woont nu ruim een week bij ons, maar ik zou niet anders meer weten... en willen.

Puppy Teddy werd door ons geadopteerd. Ze is..... Een kruising tussen een vraagteken en een verrassing. Leuk, mooi, heel lief en aanhankelijk. Ook lichtjes schizofreen want verandert plots in een leeuw naar gelang wie er in de buurt van haar eten komt. Super lachwekkend wanneer je haar ziet rondcrossen en haar achterpoten der voorpoten willen voorbij hollen. Een papier versnipperaar voor rollen toiletpapier. Onze hartendief voor de komende 15 jaar.

Op het moment dat ik de foto van Toby zag, was ik verkocht en, nadat bleek dat hij ook bij ons zou passen, qua karakter en grootte, was de kogel door de kerk. 1 Maart jl. mocht ik hem ophalen op Schiphol, en sindsdien is het één groot feest. Tess en Toby zijn de beste maatjes, en ook Toby is een schat!! Ik wil ze voor geen goud meer missen!! Ik wil jullie via deze weg ontzettend bedanken dat jullie mij van deze 2 geweldige hondjes laten genieten.

Nadat ik Tess een aantal maanden eerder al had mogen adopteren, hadden Tess en ik samen besloten dat we er toch wel graag nog een speelkameraadje bij wilden. Dus hebben we weer contact opgenomet met MAP.

Een hondje weggegooid op Kreta, liefdevol opgevangen door Karin en haar gezin. Dit schreef ze over haar;"Wij zijn, zoals eerder gemeld, ontzettend blij met Terra. Het is een plaatje om te zien en vooral ontzettend lief en makkelijk. Kortom, één groot succes, die roetmop uit Kreta."

Gipsy is de hond die op Kreta twee keer werd aangereden en haar beide achterpoten brak. Een poot moest worden geamputeerd. Dit schreven haar nieuwe baasjes over haar "Negen maanden na de dood van onze Dalmatier Felix besloten we dat er weer een plaatsje was voor een nieuwe hond. Toen we de foto van Gypsy zagen waren we meteen verkocht. Ze is nu vijf dagen bij ons en ze is nog tien keer mooier als op de foto en super super lief. Het is net alsof ze al altijd bij ons is geweest. Wat een geweldige hond en wat een fijn karakter heeft ze!! We zijn heel blij dat we nu voor haar mogen zorgen. Ook onze kleine Tsi Tsu Frenske en de kat Minie hebben haar al geaccepteerd".

Riker had zijn hele leven aan de ketting doorgebracht en was erg bang toen hij bij ons arriveerde. Het is echt ongelooflijk hoe snel hij zich thuisvoelde en hoe vol vertrouwen hij nu is! Riker is vrolijk, lief, enorm slim, snel, schattig, etc. etc. En hij luistert als de beste! Je roept zijn naam, hij spitst zijn oren en komt in een enorm tempo aanrennen! Na 2 dagen verstond hij ook de taal al en kon hij "zitten". En hij is de beste maatjes met onze grote Beer (een landseer).

Hallo lieve mensen, er wordt veel over mij gesproken, maar ik vind dat ik ook wel even het woord mag hebben. Net in nederland laat ik me al na een paar uur vol overgave op mijn volgegeten buikje krabbelen. Die mensen hier zijn echt gek, want ze blijven me maar aaien. Maarr..... ik vind het prima!!! Plassen in huis is iets voor de kleintjes, daar hoor ik echt niet bij. Je doet het gewoon, als een grote vent buiten. En die mensen maar juichen: "Goed zo Sam, dat is knap!" Ik vind het de gewoonste zaak van de wereld. Nu hebben ze het over wassen. Geen idee wat dat is. Misschien vind ik het wel lekker. Ik wacht het maar gewoon af. Maar ik denk dat ik het hier wel heel fijn vind. De mensen doen in iedergeval hartstikke leuk tegen mij.

Van TImbers baas kreeg ik de volgende update: Wat bof ik toch met zo’n geweldige hond, hij heeft Priegeltje echt geadopteerd en gisteravond op de behendigheidstraining deed hij het ook weer heel goed en hij geniet er zelf ook van, hij loopt echt met een grijns op zijn kop over het veld te vliegen, dikke pret en hij leert er ook nog van, prima toch. Liesbeth, ik weet zeker dat ik de leukste hond van Kreta heb (maar hopelijk vinden dat alle baasjes)

Toen Sarah en haar vriend Patchouli op onze site zagen waren ze meteen verkocht. Ze hadden al een "stippel" en zochten een kameraadje voor hem. Patchouli mocht bij hen komen wonen en het gaat geweldig. Dit schreef Sarah over Patcouli: "wij zijn zo gelukkig,het gaat allemaal veel beter dan we hadden durven denken!! Patchouli leert heel snel. Het is echt zalig om ze samen te zien spelen en ravotten!! wij hebben er echt nog geen seconde spijt van gehad,Ïntegendeel t is fantastisch!!!"

En dit schrijft de nieuwe baas van Rodney: "Hij is ontzettend lief, vrolijk, speels, rustig, afwachtend, aanhalig, gek op wandelen, knuffelig, ondeugend, blij, aandoenlijk, dapper, grappig, braaf enz. Rod is zoals wij hoopten, helemaal en nog veel meer".

In het asiel kregen ze een tip dat ergens in de bergen een hond vastgebonden zat aan een boom. Na een week vonden ze Troy pas. Volkomen uitgemergeld en doodsbang. Vooral voor mannen. Die angst heeft hij lang gehouden. Maar hij heeft geduldige baasjes die hem begrijpen. Dit schreven ze in hun laatste mail: "Het gaat zeer goed vooruit met Troy. Hij is veel minder schrikachtig en wantrouwig. Hij is zeer lief voor de poezen, is erg aanhankelijk en speels. Kortom, we zijn heel blij met Troy, en hij heeft het hier prima naar zijn zin".

Veel grieken nemen als speeltje voor hun kinderen een schattige pup mee naar huis. Als de kinderen geen belangstelling meer hebben, wat vaak na een paar weken al het geval is, wordt de pup ergens gedumpt. Dit overkwam ook Brownie. Ook zij had het geluk naar het asiel te worden gebracht. Zij had nog meer geluk toen een gezin in Nederland haar wilde adopteren. Ze is nu al haar ellende vergeten en is een blij, lief en vrolijk hondje geworden.

Frodo werd als pup gevonden terwijl hij vastgebonden zat zonder eten en drinken. Gezien zijn dikke pootjes vermoedden ze in het asiel dat hij nog wel een stukje zou groeien. Zijn adoptieouders in Nederland vonden dat geen probleem en op de tweede foto, die vorig jaar tijdens de reunie is genomen, kunt u zien dat hij inderdaad goed gegroeid is. Het is een echt lieve lobbes geworden. Het was in elk geval de grootste hond die op de reunie verscheen en hij werd door iedereen daar bewonderd en geknuffeld!

Tracy werd in Mirtos gevonden met een ingegroeide halsband, broodmager, zwanger en ze bleek ook nog eens beschoten te zijn met hagel. Met veel liefde en zorg door Ella en de mensen in het asiel in Malia is ze helemaal hersteld. Ze woont nu al weer een jaar in Sneek en is een blije en vooral heel lieve hond.

Jip werd door toeristen naar het asiel op Kreta gebracht omdat zij niet meer van hun zijde week. Ze woont nu al een jaar in Nederland en heeft zich ontwikkeld tot een hele lieve en speelse hond die heel erg goed kan opschieten met de poes des huizes

Toen de bewoners van een klein grieks dorpje Atlas daar zagen rondlopen was de beslissing snel genomen. Deze "wolf" was een gevaar voor hun kinderen en moest zo snel mogelijk uit de weg worden geruimd. Toeristen hebben weten te voorkomen dat Atlas werd doodgeschoten en hebben hem naar het asiel gebracht.Inmiddels woont Atlas al weer een jaar in Nederland en hij blijkt een fantastische kameraad te zijn en een ideaal speelmaatje voor de kinderen.

Dobermann Dennis kwam in het asiel met een onbehandelde gebroken voorpoot waar niets meer aan gedaan kon worden. Hij zal dus altijd mank blijven lopen. De Dobermannvereniging in Nederland heeft een speciaal plekje op hun site gemaakt voor Dennis en zich ingezet om een huis in Nederland voor hem te vinden. En Dennis heeft op deze manier een fantastisch huis gevonden. Hij woont in een gezin waar al drie honden zijn en ook nog een tiental(ras)katten woont. En het gaat prima. Want Dennis is dan wel een Dobermann, hij heeft het geweldige karakter dat vrijwel alle honden uit Kreta hebben.

Kleine Elsa werd op Kreta gevonden met een ernstige oogontsteking. Het enige wat de dierenarts kon doen was haar beide oogjes verwijderen. Gelukkig was er in Nederland een geweldig gezin dat haar, ondanks dat ze blind is, wilde adopteren. En Elsa kan zich prima redden met haar handicap. Ze is vrolijk en speels en mensen die het niet weten hebben niet eens in de gaten dat ze niets ziet.

Luna werd samen met haar moeder en 5 broertjes en zusjes in Mirtos gevonden door Ella. Ze heeft de hele familie in huis genomen en zelf de moeder geadopteerd. De pups hebben allemaal een huisje in Nederland gevonden. De belangstelling voor ze was groot. Het zijn dan ook alle 5 schattige,lieve, en heel sociale hondjes.

Ezra en Eve zijn twee zusjes die bij de afvalcontainers in een grieks dorpje zijn aangetroffen. In het asiel bleken ze onafscheidelijk. Waar de één was, was de ander ook. Gayner, de eigenaresse van het asiel hoopte vurig dat ze misschien samen in Nederland konden worden geplaatst. En dat is gelukt. Het is een geweldig tweetal, lief, sociaal naar alles en iedereen. en nog steeds vooral heel gek met elkaar.

Splinter kwam als pup in het asiel en zag er hartveroverend uit met zijn grappige oren. Dat vond ook de familie die zijn foto zag.Ze zochten een lieve hond die een leuk kameraadje voor de kinderen zu zijn. Na een positief advies van het asiel hebben ze Splinter geadopteerd en er geen moment spijt van gehad. Splinter paste zich moeiteloos aan in het gezin en ze genieten nog elke dag van zijn vrolijke karakte. Het is een hele lieve en blije hond.

Harlekijn kwam als pup in het asiel met aan beide zijden van zijn lichaam diepe snijwonden. Gelukkig herstelde hij helemaal en werd ons gevraagd een huisje voor hem te zoeken. Maar in Nederland kon dat niet want Harlekijn heeft, zoals je aan zijn kop kunt zien, staffordbloed. En het is verboden in Nederland dergelijke honden te hebben. Omdat Harlekijn een gouden karakter heeft hebben we besloten in België een huis voor hem te vinden en dat is gelukt. Hij heeft zich ontwikkeld tot een hele vriendelijke en lieve hond die elke bezoeker blij verwelkomt.

Dora werd als pup afgeleverd in het asiel samen met haar zusje en beiden hebben ze een huis in Nederland gekregen. Dit schrijft haar nieuwe bazin over haar: "Onze kleine Door......., Het gaat echt enorm goed met haar. Ze heeft zich de afgelopen 2 1/2 maand ontwikkeld als een enorm trouw, lief, aanhankelijk en enorm dapper hondje!! Ze is in een razend tempo zindelijk geworden, blijft keurig alleen thuis als ik moet werken, al met al: ze draait gewoon fantastisch mee in ons huishouden. Echt fantastisch!"

Fuzzy Fred heeft onlangs zijn eerste verjaardag gevierd. gelukkig voor hem kon hij dat in Nederland doen. Fred is een lieve hond waar zijn bazen heel blij mee zijn. Hij is lief en sociaal. In het begin was hij erg angstig voor alle nieuwe dingen maar hij wordt steeds vrijmoediger.

Yeti is genoemd naar de verschrikkelijke sneeuwman omdat hij er, bij binnenkomst in hetasiel, uitzag als een enorme klittenbaal en je nauwelijks kon zien waar zijn kop zat en waar zijn staart. Onder al die klitten bleek een hele leuke en lieve hond te zitten en dit schreef zijn nieuwe baas over hem: "na een halfjaartje even een update over Yeti. Uiteraard ben ik nog steeds blij met hem, kan mijn leven niet voorstellen zonder Yeti. Zaterdag hebben wij examen gedaan en ja, Yeti is met glans geslaagd. Hij zou een perfecte hond zijn om verder te gaan tot zelfs gg. hij heeft het examen b ook gelopen zomaar om te kijken hoever hij is en zou eventueel met gemak ook voor de B geslaagd zijn.

Een gezin in Nederland zocht een leuke gezinshond en zagen Sam staan op de site. Ze waren meteen verliefd en, omdat volgens het asiel Sam heel geschikt was voor hun jonge gezin, mocht Sam komen. Dit schreef de familie ons toen ze Sam een paar weken hadden: "Sam is fantastisch!!!Ze is erg speels vooral met de kinderen en andere honden, Ze is erg snel en rent veel, alle honden van het park zijn jaloers op haar en worden pissig want ze kunnen haar niet bijhouden. Bovendien leert ze erg snel. Ze blijft al netjes zitten bij elke stoeprand".

Ella, de vrijwlligster die in Mirtos, woont trof op een dag een hondje aan dat was vastgebonden aan haar tuinhek. Het was duidelijk dat Olly door zijn griekse bazen niet meer gewenst was. Ook Olly mocht naar nederland komen en woont nu op Terschelling. Hij is lief enorm dankbaar en blij. Zelfs de kat des huizes is gek op deze vrolijke jongen.

Moos is een mooie duitse langharige herder die door zijn griekse baas aan het hek van asiel in Malia werd vastgebonden. Hij woont nu in Nederland en zijn beste vriend is zijn huisgenoot Boguy. Hij heeft zich geweldig ontwikkeld en geniet intens van alle liefde en aandacht die hij van zijn nieuwe bazin krijgt.

Mo werd simpelweg over het hek van het asiel op Kreta gegooid. Natuurlijk mocht hij blijven en ook voor hem is het ons gelukt een lief gezin in Nederland te vinden. Dit schreef de baas toen Mo een week bij hun was: "Het gaat heel erg goed met Mo. We zijn nog steeds heel erg blij met hem. Hij ziet er ook zo leuk uit. Is wat sterker geworden en heeft een dikkere vacht gekregen. Buiten vindt hij het helemaal prachtig. Lekker stoeien met andere honden. Met ons andere hondje gaat het ook goed. Allleen doen ze niet zoveelmet elkaar. Stippie is natuurlijk al een beetje oud en snel bang. Maar Mo is heel lief voor haar. En wil ook wel voorzichtig spelen."

Bora is het zusje van Luna die ook op deze site staat. Dankzij Ella is ook zij van een wisse dood gered. Een van onze vrijwlligsters was meteen verliefd op haar en Bora heeft nu een fijn huis. Dit schreef zijn bazin toen ze Bora een week had: "Bora is al helemaal gewend, loopt perfect aan de riem, trekt niet en loopt netjes waar ik loop. Zij luistert al naar heel veel dingen en begint nou te spelen met dingetjes, zoals een sok en een stok en een bal, en soms in een dolle bui rent ze als een dolle in het rond. Het is een heel komisch hondje, en de eerste hond die echt lacht. Het is echt waar, Bora kan lachen.het liefst kruipt ze in me, is altijd in mijn buurt, wil altijd knuffelen, waar ik ben is Bora ook. en zij reageert goed op haar naam."